Hoewel het voorstel voor de wet met de keuzemogelijkheid op 2 september 2020 is ingediend en de Eerste Kamer dat voorstel op 12 januari 2021 had aangenomen zijn het parlement en de minister tot 16 juni 2026 doorgegaan met de behandeling van de aanpassing van de wet. De inwerkingtreding is daardoor van 1 januari 2022 uitgesteld naar 1 januari 2029. De oorzaken daarvan lagen echter buiten de pensioenwetgeving.

Reden voor de aanpassing was de tweede nota van wijziging van 16 november 2020, die een dag voor de stemming was ingediend bij de Tweede Kamer. Aanleiding voor de tweede nota van wijziging was het fiscale nadeel dat pensionerenden konden lopen bij uitkering van het bedrag ineens aan eind van het jaar waarin de Aow-uikering ingaat, ten opzichte van pensionerenden waarvan de uitkering aan het begin van het jaar ingaat. Pensionerenden waarvan de uitkering aan het eind van het jaar ingaat, zouden over het bedrag ineens veel premies volksverzekering moeten afdragen. De nota van wijziging regelde een uitstel van de betaling van het bedrag ineens om dat te voorkomen. Die regeling was echter communicatief en administratief moeilijk uitvoerbaar.

Met het voorstel voor de Wet herziening bedrag ineens werd een beter uitvoerbare en communiceerbare regeling voorgesteld. Dat voorstel is op 29 juni 2022 ingediend. De parlementaire behadeling hiervan heeft bijna 7 jaar geduurd.

Bij de behandeling van de wet wezen Kamerleden op de gevolgen voor pensionerenden met lage pensioenen en toeslagen.

Pensioenuitvoerders werden daarom belast met de plicht om te wijzen op de gevolgen van uitbetaling van het bedrag ineens voor de uitkering van het pensioen, de gevolgen voor de belastingheffing en de mogelijke gevolgen voor toeslagen en inkomensvoorzieningen.

Omdat pensioenuitvoerders niet in staat zijn om de gevolgen voor belastingheffing en toeslagen te geven en de belastingdienst daartoe niet bereid was, heeft het Nibud een tool ontwikkeld waarmee die gevolgen voor belastingheffing en toeslagen inzichtelijk worden gemaakt.

Bij de parlementaire behandeling zijn andere oplossingen aangedragen, zoals een apart belastingtarief voor het bedrag ineens. Of een uitzondering van bedrag ineens bij de toets voor toeslagen of inkomensvoorzieningen. Dat laaste is overigens op verzoek deels mogelijk bij afkoop van een klein pensioen; op verzoek kan het afkoopbedrag buiten beschouwing worden gelaten voor de huurtoeslag.

Zo’n regeling voor bedrag ineens zou tot gevolg hebben dat voor degenen met een toeslag of inkomstvoorziening het bedrag ineens een extraatje is, net als voor degenen die geen beroep op een toeslag of inkomensvoorziening hoeven te doen.
En dan zouden de werkzaamheden voor pensioenuitvoerders beperkt kunnen blijven tot wijzen op de gevolgen voor het pensioen.